tupaj.com

Sprawdziłem reguły wpisywania znaków rozdzielających argumenty w funkcji JEŻELI. W przypadku polskiej wersji Excela są to przecinki, a wersji angielskojęzycznej, którą dysponuję są to średniki, za pomyłkę przepraszam. Opis funkcji pod schematem blokowym (zawarty też w pliku PDF) jest prawidłowy.

Dość dawno temu pisałem o zagnieżdżonej funkcji JEŻELI w Excelu, a ponieważ doszedłem do wniosku że dałoby się to łatwiej wyjaśnić postanowiłem napisać o tym ponownie.

Funkcja IF lub po polsku JEŻELI ma następującą konstrukcję

JEŻELI (test logiczny; wartość jeśli prawda; wartość jeśli fałsz) - tego możemy się dowiedzieć z pomocy w Excelu.

Jeśli rozumiemy istotę działania tej funkcji to jej zagnieżdżenie nie sprawi nam już żadnego problemu
Z tej prostej definicji wynikają następujące wnioski:
- Argument pierwszy - test logiczny - ma za zadanie porównać coś z czymś

testem logicznym może być na przykład:
A1 > C1
D1 < 20
E2 > SUMA(A1:D1)
itp

- Argument drugi - wartość jeśli prawda - w tym miejscu wpisujemy konkretną wartość jak na przykład
1, 100, “Franek” itp
lub …
właśnie …
Może to być funkcja jak SUMA(A10:A100), PRAWY(tekst,2), JEŻELI(tl;wjp;wjf)

Argument trzeci właściwie może być tym samym pod względem definicji co argument drugi z tą różnicą że obowiązuje dla niespełnionego testu logicznego czyli np A1>C1 jest nieprawdą bo w komórce C1 wpisaliśmy wartość większą niż jest a A1

Argumenty oddzielamy średnikami ( ; ) a tam gdzie trzeba dajemy nawiasy - zresztą ich pomijanie jest najczęstszą przyczyną błędów
Jak widzimy nic nie stoi na przeszkodzie aby zagnieżdżoną funkcję jeżeli zapisać na przykład tak

JEŻELI( test_logiczny_główny;instrukcja_wewnętrzna_JEŻELI_dla_PRAWDY; instrukcja_wewnętrzna_JEŻELI_dla_FAŁSZU)

p> instrukcja_wewnętrzna_JEŻELI jest podobna do tej nadrzędnej

Dla jakiegoś przykładu

Rysunek i postać funkcji.

Schemat w pliku pdf

Postać funkcji
= IF(A1 > C1; IF(A1 < D1; "Wartosc jest w zadanym zakresie"; "Wartosc przekracza zadany zakres"); IF(A1=C1; "Wartosc minimalna"; "Wartosc ponizej zadanego zakresu"))

Uwaga:
Powyżej skopiowałem regułę, której użyłem w anglojęzycznej wersji Excela aby poprawnie działała należy zamienić słowo IF na JEŻELI w każdym miejscu formuły.

przykłady dla różnych wartości A1

Kiedyś już pisałem jak można formatować komórki w excelu za pomocą funkcji formatowania warunkowego. W większości przypadków jest to zupełnie wystarczająca umiejętność.
Jest jednak sposób który zabezpieczy dodatkowo nasze arkusze przed nieumyślnym skasowaniem lub nadpisaniem reguł formatowania, tym bardziej że do edytora Visual Basic osoby z nim nieobeznane bardzo niechętnie zaglądają nawet gdybyśmy nie zabezpieczyli dostępu do odczytania samego makra.

W dalszym ciągu będziemy korzystać z przykładu omówionego poprzednio nieco go tylko poszerzając.

Wiemy już jak określić ostatnią kolumnę i ostatni wiersz.

Tym razem chcę wprowadzić coś nowszego polegającego na użyciu pętli for…next wewnątrz której będzie kilka instrukcji warunkowych if i w zależności od wartości w komórce wykona się instrukcja zmieniająca kolor tła komórki

Cells(wiersz, kolumna).Interior.ColorIndex = indeks_koloru

indeks_koloru - to wartość powinna być w przedziale od 1 do 56

Ponieważ nie wiemy jakie kolory są dostępne pod jakim indeksem to sobie trochę pomożemy generując tabelę kolorów. Zrobimy to w kolumnie ósmej. Po wklejeniu poniższego kodu do okna Visual Basic. Czyli w Excelu za pomocą Lewy Alt + F11 uruchamiamy VBA wybieramy Arkusz1 i wklejamy ten kod

Sub kolory ()
For w = 1 To 56
Cells(w, 7).Value = w
Cells(w, 8).Interior.ColorIndex = w
Next
End Sub

W liniach wewnątrz pętli for znajdują się instrukcje, które kolejno:
1 wstawiają wartość w kolumnę 7
2 zmieniają kolor tła komórki w koluminie 8

Wszystko po to by można było zidentyfikować jaki indeks odpowiada danemu kolorowi.

Będzie to wyglądać mniej więcej tak

Kiedy już wiemy jaki kod ma dany kolor możemy przejść do sedna

Wpiszmy następujący przykładowy kod.

Sub kolory()

For w = 1 To 16
If Cells(w, 2).Value < 5 Then
Cells(w, 1).Interior.ColorIndex = 33
End If
If Cells(w, 2).Value > 5 And Cells(w, 2).Value < 10 Then
Cells(w, 1).Interior.ColorIndex = 26
End If
If Cells(w, 2).Value > 10 Then
Cells(w, 1).Interior.ColorIndex = 3
End If
If Cells(w, 2).Value = 5 Then
Cells(w, 1).Interior.ColorIndex = 3
End If
If Cells(w, 2).Value = 10 Then
Cells(w, 1).Interior.ColorIndex = 44
End If
Next

Po uruchomieniu tego makra dostaniemy coś takiego

Aby pogrubić tekst w danej komórce stosujemy polecenie

Cells(w, 1).Font.Bold = True

To na razie tyle

Nieco więcej przeczytasz klikając w ten link Excel i VBA - formatowanie warunkowe

Chciałem omówić małą ale przydatną rzecz, która mi ostatnio bardzo pomogła w pracy a mianowicie określenie za pomocą komend VBA ilości użytych wierszy i kolumn w pliku. Jest to o tyle ułatwieniem że na tej podstawie mogę zadać granicę dla pętli for (lub innej) w celu dalszej analizy danych.

Aby sprawdzić jak to działa warto otworzyć jakiś plik z danymi lub samemu je przygotować

Warto zwrócić uwagę przy otwieraniu pliku Excela 2010 z makrami (jeżeli mamy już plik z napisanymi makrami) że trzeba niestety kliknąć przycisk “Enable content” (zezwalaj na treść) bez tego nasze makra nie będą działać.

Druga sprawa, od której należało może zacząć to ta że plik excela 2010 “utrudni” nam bezmyślne zapisanie go jako zwykłego pliku excela i zasugeruje by zapisać go w postaci pliku z zezwoleniem dla makr

i ten właśnie plik będzie wymagał wciśnięcia przycisku enable content aby je uruchamiać. oznaczony jest on specjalną ikoną

Teraz do rzeczy
1 mamy już dane
2 Po otwarciu pliku Excela naciskamy Lewy Alt +F11 i otwiera nam się okno VBA (Visual Basic for Applications) i zaznaczamy klikając dwukrotnie arkusz z naszymi danymi (w moim przypadku Arkusz1)

3. Wpisujemy kod jak niżej

Sub granice()

Funkcje Msgbox służą mi jedynie do upewnienia się że wszystko jest ok i po ich użyciu mogę na przedzie każdej takiej lini dodać pojedynczy apostrof aby interpretator VB widział te linie jako komentarz i nic z nimi nie robił.

4. Uruchamiamy makro używając F5 lub menu

Możemy widzieć jeszcze coś takiego

5. Klikamy przycisk Run i oglądamy wyniki

To na razie tyle. Makro można zmodyfikować do swoich potrzeb. Dodam jeszcze że testowałem je w wersjach Excel 2000 i Excel 2003 a skoro w niezmienionej formie treść makra działa również w tej wersji (2010) to śmiało można powiedzieć że nie powinno być przeszkód aby działało również w wersji 2007

Dziś troszkę na temat przeglądarki Chrome. Od jakiegoś czasu chrome jest najczęściej używaną przeze mnie przeglądarką www (w domu). Obserwuję zmiany zachodzące w niej i chciałem się podzielić małymi spostrzeżeniami do wersji 15

1 zmiana dotyczy podziału na dwie odrębne części w panelu startowym (odpowiednik dodatku Fast Dial w Firefox)
pierwsza część to najczęściej otwierane strony druga natomiast to aplikacje rozszerzające funkcjonalność Chrome. Aplikacje były uprzednio zaszyte gdzieś w menu przeglądarki więc to moim zdaniem duży plus.
2 zmiana to bardziej intuicyjne pojawianie się i szeregowanie najczęściej otwieranych stron i łatwe ich usuwanie w razie takiej potrzeby

Rozdzielenie na oba panele pokazałem niżej.

Strony najczęściej otwierane:

Panel aplikacji:

Przełącznik między częściami panelu:

Wprawdzie z panelu aplikacji korzystam rzadziej, ale jednak - więc takie rozwiązanie wydaje mi się rozsądne.

Konsekwencje takiego przeoczenia mogą być różne. W przypadku tej strony to niestety znaczący spadek odwiedzin już po przywróceniu domeny. Tak się złożyło że mój laptop był drugi raz w naprawie, tym razem przeszedł gruntowny “przeszczep” układu graficznego w karcie nvidii bo poprzedni niemal całkiem się uszkodził i był wrażliwy nawet na drobne nagrzanie. Miejmy nadzieję że teraz będzie ok.

Pozdrawiam wszystkich którzy nie zwątpili i nadal czytają

Excel to świetne narzędzie do pracy grupowej, przekonali się o tym na pewno ci, którzy używają go w firmach. Poza siecią firmową praca grupowa nie jest już taka łatwa do skonfigurowania. Na szczęście można do tego celu użyć zasobów Google Documents.

Oczywiście mam na myśli dokumenty i arkusze prywatne a nie firmowe, bo byłoby to naruszeniem polityki bezpieczeństwa swojej firmy, a tego należy się strzec, bo konsekwencje mogą być bardzo nieprzyjemne.
Aby móc podłączyć Excela do “chmury” google należy ściągnąć aplikację-wtyczkę Google cloud connect i zainstalować ją. Jest ona przeznaczona dla aplikacji word, excell i powerpoint w wersjach 2003/2007/2010

Następnie należy uzupełnić danymi do logowania w koncie google i wybrać miejsce gdzie będzie przetrzymywana kopia lokalna.

i to właściwie wszystko. Po utworzeniu arkusza w Excelu i jego synchronizacji z google ustawiasz w Dokumentach Google komu chcesz go udostępnić.